Bilgilendirme

Kendine Zarar Vermenin Bilinçaltındaki Yeri

Kendini yaralama kesme, jiletleme genelde antisosyal kişilik bozukluğunun belirtisi olarak bilinse de bu tür sorunu olmayan gençler arasında da giderek artmaktadır. Kendini yaralama davranışı kendini kesme, tırmalama, yara kabuklarını koparma, dağlama, deri ve saçı yolma, yakma, ısırma, kafa vurma, dövme ve piercing yaptırma şeklinde görülür. Her yaşta görülebilir fakat ergenlik ve genç erişkinlik döneminde daha fazladır. Bu tür davranışlar olumsuz duygularla başa çıkmak amaçlı yapılır. Bazıları ek olarak evden kaçma, yalan söyleme, okuldan kaçma, başını yasalarla derde sokma gibi davranışlar da gösterirler.

Bir grup ergene göre kendine zarar verici davranışlar ebeveynlerinin veya toplumun vurguladığı değerlere karşı gelme amacı taşır. Kendini yaralama davranışı öfke, umutsuzluk, değersizlik, çaresizlik göstergesi olabilir. Bu çocuk ve ergenlerde altta yatan fark edilmemiş depresyon, travma sonrası stres bozukluğu veya başka ruhsal hastalıklar bulunabilir. Çevrenin dikkatini çekme, arkadaş grubuna uyum ve altta yatan intihar düşünceleri de olabileceği unutulmamalıdır.

Duygularını hislerini söze dökmekten çekinen ergenler acılarını düşük benlik saygılarını bu şekilde ifade ediyor olabilirler. Bazıları bu davranış sonrası gerginliklerinin azaldığını ifade eder. Bazılarında korku ve öfke olabilir. Akran baskısı, taklit etme, özenme ile bu tür davranışlar ortaya çıkabilir. Modanın ve özentinin geçici olduğu, izlerin ise kalıcı olabileceği vurgulanmalıdır. Bazen de utanır, çevrenin tepkisinden çekinir ve bunları gizlemeye çalışırlar.